Müstezâd-3

mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün/mefûlü feûlün

Âşık olan ağlattı amansızca günâhı
Öğretti mübâhı
Çoktur ya figânım sakın ettirme şikâyet
Çektirme eziyyet

Derdin bedenimden neler ister ki ben öldüm
Aşkınla kül oldum
Vicdânı onun sızlayıp atmış gülücük âh
Kıskandı beyaz mâh

Bir kez bana rahm eyle bakıp merhamet işte
Şâd et beni hem de
Nazlım hadi ikrâr edip aşkınla cevâb ver
Ağlat beni yer yer

Âh gönlümü âteşleyen imkansız emeller
Bak kalbimi neyler

Sultânım aman ver hareketlendi sıkıntım

Bir anda sıkıldım

Artık diyorum yârime vuslat hani nerde?
Dermiş ki o yerde

Ey dil! acısın hâlime yetmez mi cefâlar?

Gelsin de safâlar

Bir gamzesi,bir gülmesi eşmiş ya cihâna
Fer verdi zamâna

Yârim sen edersen bana bıkmayla bir âhı

Bulmam ki refâhı

Ahdar gözü,şîrîn sözü var onda letâfet
Bunlar bana hasret

Kaldır da şu pervâyı huzûr gönlüme geçsin

Kalbin beni seçsin

Gözyaşları şâhid benim üftâden a dilber
Kan ağladı Alper
Yâ Rab sana hîç bilmeyip ettimse şikâyet
Sen Allahım affet

TAZMÎN

fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün

Aşk bir âteştir içten içten âhlardan çıkan
Aşk rüzgârdır yüreklerden çıkan, odlar yakan
Aşk bir ilhâmdır Allah'tan gelen biz kullara
Aşk bir şem'i ilâhîdir benim pervânesi
Şevk bir zencîrdir gönlüm onun dîvânesi

Aşk aklın yok olup hissin var olma hâlidir
Aşk cezbeyle coşup rahmetle dolma hâlidir
Aşk gözlerden akan yaştır boyanır allara
Aşk bir şem'i ilâhîdir benim pervânesi
Şevk bir zencîrdir gönlüm onun dîvânesi

Kâh Züleyhâ'dır o, kâh Ferhat'tır aşk ,kâh Aslı'dır
Tutkun âşık değil ,aşkı bilmeyenler yaslıdır
Alperâ aşkınla nâmın kaldı,dilsiz yollara
Aşk bir şem'i ilâhîdir benim pervânesi
Şevk bir zencîrdir gönlüm onun dîvânesi


Şâir Hayâlî'nin beyti tazmîn edilmiştir...

"Kaldı" redifli gazel

mefûlün mefâîlün mefâîlün fâ

Gülşenlerde solmuş bir murâdın kaldı
Eyvahlar!Gülün aklında dâdın kaldı

Yârin ülkesinden kalbe esmiş rüzgâr

Bir mehpâreden yalnızca bâdın kaldı

Hicrânın zamânından hep efgân ettin
İsmâîlce çerhe, inkıyâdın kaldı

Aşkın âteşinden mülk ü mâlın gitti
Âşıklar için mîrâs , vidâdın kaldı

Vâmıktan,Keremden beter oldun Alper
Ağyâr ağzına Mecnûn-veş adın kaldı

dâd=iyilik 

"Ağladım" redifli gazel

Müfteilün fâilün müfteilün fâilün

Doğdu hayâlin bana,kana kana ağladım

Gönlüme rahm ettin âh sana sana ağladım

Reng-i ruhun aldı göz nûrumu;hâtırladım
Handeni, dîdârını,ana ana ağladım

Kalmadı tâkat fakat,âteş-i sûzâna at
Nâr-ı firâka inat yana yana ağladım

Gayrı sen ol gel hayâlin değil ammâ,hadi
Düşlere gerçek dedim, kana kana ağladım

Gam ve keder artırıp derdini Üftâde hem
Sen dedin aşkınla:"Tek sana..sana ağladım"

1.beyitteki  kana kana=doyasıya mânâındadır
1.beyitteki sana sana = sanmak fiilidir...

aslında bunlar âşikâr ama ilk etapta anlaşılamayabilir îzâh edelim dedik...

BEYİT

Bir kez âh sarılmak olsa sana nasîb
Kabûlüm şeytan dahî olsa müsebbib


âşıklığın zirve yaptığı hisler.. 21.yüzyıl divan şairi .. aruzlu şiir.. aruz ,alper eşgi

bu beyt arûz vezni ile yazılmadı yalnız..

"Haram" redifli gazel

müfteilün müfteilün müfteilün fâilün

Ayş u tarab olmalı lîk âşığa gülmek haram
Gamdan uzak ol ama gayb sırrını bilmek haram

Pârelenip sîneye girmek bile hoştur bize
Zevk alır uşşâk gam-ı yârdan bunu bölmek haram

Var da eriş maksada,hüsrân ile sonlansa da
Gâyesi sevdâ bulunan yolda da yılmak haram

Sel gelen âşık yanağın üstüne,yaklaşmasın
Zemzemi bilmez mi ki pis el ile silmek haram

Etse de bin cevr ü cefâ,râzıyım artık kader
Yâre kavuşmadan ey Alper sana ölmek haram

rubâî-7

mefûlü mefâilün feûlün

Nûrunla hayât veren hilâlim

Aşkın ile gayrı bî-mecâlim

Çok sevdiğim aşka rahm edip gel

Sensizliğe var mı ihtimâlim